"Working-Class Soldiers Shed the Blood, ExxonMobil Gets the Oil", onder deze titel schreef Joseph A. Palermo in The Huffington Post nog eens een ontluisterende terug- blik op de oorlog in Irak.  Na een oversterfte t.g.v. de oorlog en bezetting in Irak van 0.6 tot 1.2 miljoen mensen, minstens 30000 doden onder de bevolking (zeer waarschijnlijk een ruim veelvoud er van) t.g.v. (crimineel) geweld, zo’n 5 miljoen vluchtelingen (binnen en buiten Irak), ruim 4100 gesneuvelde Amerikaanse mili- tairen, minstens 30000 (ernstig) gewonden onder hen en 100000-den met een post traumatisch stress syndroom is het hoge woord er uit:

Iets wat al lang duidelijk was:  De oorlog ging om olie.

Het ziet er naar uit dat Exxon-Mobil, BP, Shell en Total weer toegang gaan krijgen tot de olievelden in Irak.  Het betreft "no-bid contracts".  Dat is bijna een deal die "te mooi is om waar te zijn"; een deal die mogelijk is t.g.v. de feitelijke bezetting van Irak door het Amerikaanse leger.

Mij lijkt een waarschuwing aan het adres van de oliemaatschappijen op z’n plaats.  Ga achteraf niet mauwen als deze "no-bid contracts" later worden verscheurd door de Iraakse regering (als de VS onverhoopt besluiten uit Irak weg te gaan …).  Zulke "te mooi om waar te zijn" overeenkomsten zijn eerder eenzijdig onder druk van regeringen aangepast.  Denk aan de Shell deal m.b.t. olie- en gaswinning op Sachalin.

Ook een ander aspect zal de VS gaan achtervolgen: En dat is de behandeling van gevangenen in deze z.g. "global war on terror".  George Monbiot gaf daar onlangs nog een ander eveneens ontluisterend overzichtje van onder de titel "Lost in the system".

Mazzel & broge, Evert