Ik liep tegen een opmerkelijk verhaal aan van de zijde van het IMF.  Het betreft een analyse van de economische crisis (in de VS, maar de resultaten gelden waar- schijnlijk veel algemener) tegen de achtergrond van toegenomen inkomsten on- gelijkheid.

De inleiding begint al opmerkelijk:
The United States experienced two major economic crises over the past century—the Great Depression starting in 1929 and the Great Recession starting in 2007.  Both were preceded by a sharp increase in income and wealth inequality, and by a similarly sharp increase in debt-to-income ratios among lower- and middle-income households. When those debt-to-income ratios started to be perceived as unsustainable, it became a trigger for the crisis.

De volgende grafieken vormen een prima illustratie van wat er sinds de Reagan en Thatcher "revolutie" in de 80-er jaren is gebeurd.  De schulden van de huishoudens zijn enorm gegroeid, net als het aandeel van de topinkomens in de totale rijkdom.

De mensen met de lagere inkomens zijn er flink op achteruit gegaan sinds 1980, de mensen met een gemiddeld inkomen ook in enige mate, terwijl de top 10% er zeer fors op vooruit ging.

Tegelijk is de financiële sector enorm gegroeid en eigent zich een steeds groter deel van het bruto nationaal product toe.

Op deze wijze werd de basis gelegd voor de huidige crisis.  De slotconclusie van het rapport is ook opmerkelijk voor een instituut als het IMF:  "Restoration of poor and middle income households' bargaining power can be very effective, leading to the prospect of a sustained reduction in leverage that should reduce the probability of a further crisis."

Of anders gezegd: De rijken rijker maken is slecht voor ons.

• Inequality, Leverage and Crises;  IMF working paper

Mazzel & broge, Evert

PS:
Nu we het toch over economie hebben: In het volgende verhaal uit de koker van het Center for the Advancement of the Steady State Economy wordt een tamelijk vernie- tigende kritiek geleverd aan het adres van het platte Aarde economengilde. 
Aanbevolen.

• Real Economies and the Illusions of Abstraction