Ik heb hier vaak stukjes geschreven over de energievoorziening.  Daarnaast heb ik er enkele malen op gewezen dat er m.i. veel te gemakkelijk tegen wordt aangeke- ken.(1)  Op 2 april j.l. schreef ik een stukje over hoe ik er zelf tegenaan kijk.(2)

Nu werk ik bij Shell op een afdeling die "innovatie en research" heet.  Één van de thema’s die daar in de belangstelling staan is die zelfde energievoorziening.  Ik heb zo’n 4 collega’s in mijn directe omgeving die de zelfde interesse hebben als ikzelf.  En het zijn allen mensen die (flink) verder kijken dan hun neus lang is.

Een vaak terugkomend thema is of het zonder per capita groei in energie verbruik mogelijk is om de energievoorziening op duurzame basis op orde te krijgen.  Ik ben daarbij wat pessimistischer (realistischer?) dan sommige van m’n collega’s.  Er zijn er echter ook, waaronder Gert-Jan Kramer, waarmee ik vaak min of meer op een lijn zit.

Welnu, hij heeft samen met Martin Haigh een belangwekkend opiniestuk in Nature geschreven dat ik van harte bij u wil aanbevelen.  Het handelt over de mogelijkhe- den en onmogelijkheden rond de snelheid waarmee de energie infrastructuur in de komende ruw weg 40 jaar zal kunnen worden omgebouwd.

• No quick switch to low-carbon energy (door Gert-Jan Kramer en Martin Haigh)
• Idem (pdf file)

Mazzel & broge, Evert

(1) Zie bijvoorbeeld: Prietpraat van de heer Rutte
(2) Een kleine beschouwing over duurzame energie en CO2

_____________________________________________________________________

Hier nog de grafiek die centraal staat in het opiniestuk:

• Energy Technology Deployment versus time