In The Guardian verscheen vandaag een artikel waarin de politieke opvattingen van Liu Xiaobo, de nobelprijswinnaar voor de vrede van dit jaar, worden belicht.

En die zijn opmerkelijk.  Hij vond de Vietnam oorlog – ook achteraf(!) – een goede zaak.  Ook keurde hij de inval door de VS in Irak, met alle ellende die er op volg- de, goed.  Het doet mij denken aan Alexander Solzhenitsyn, van wie nota bene(!)
Henry Kissinger ooit opmerkte dat "als wij zouden doen waar hij voor pleitte we meteen in een 3e wereldoorlog zouden belanden".

Ik vind dat je vrij moet zijn de meest rechtse opvattingen te ventileren (mits het niet in etnisch haatzaaien en/of onverbloemd racisme ontaardt) zonder daardoor in de gevangenis te belanden.

Echter: Dat wil bepaald niet zeggen dat ik zulke mensen zal volgen – al krijgen ze een nobelprijs.  De opvattingen van de heer Solzhenitsyn waren voor een flink deel ronduit reactionair.  Ook was hij niet geheel vrij van anti-semitisme.

Ook de opvattingen van Liu Xiaobo zijn behoorlijk massief rechts te noemen.  In de verkiezingsstrijd tussen George Bush jr. en John Kerry koos hij onverbloemd de kant van de eerste.  Ook staat hij een totale verwestersing van China voor.  Dat laatste kan hij overigens, denk ik, echt vergeten.  Als er één land culturele conti- nuïteit kent, dan is dat China.

Het geeft voor de zoveelste keer aan dat de nobelprijs voor de vrede vooral een politieke prijs is.  Wat dat betreft had Le Duc Tho, Vietnamees onderhandelaar en tegenvoeter van Henry Kissinger, in mijn ogen het morele gelijk aan z'n zijde toen hij in 1973 de nobelprijs voor de vrede weigerde.  Kissinger is een onvervalste machtspoliticus, die niet vies was van grof geweld.  Hij vond de nobelprijs voor hemzelf en Henry Kissinger ongepast.

Nogmaals: Liu Xiaobo hoort niet in de gevangenis, maar van zijn opvattingen, zo- als beschreven in het artikel uit The Guardian moet ik zeer weinig hebben.

• Do supporters of Nobel winner Liu Xiaobo really know what he stands for?

Mazzel & broge, Evert