Een overijverig Openbaar Ministerie
Ik heb hier al vaker mijn ongenoegen uitgesproken over, wat ik zie als, een over- ijverig Openbaar Ministerie. Zo schreef ik op 14 februari j.l. het volgende:
Zo werd – en dat vind ik ronduit schokkend – Lucia de B. tot levenslang veroordeeld op in feite niet veel meer dan een samenspinsel van vooroordelen en foutief toegepaste statis- tiek. Ze is thans vrij, maar nog steeds doet een Officier van Justitie energieke pogingen om haar alsnog levenslang achter de tralies te krijgen.
Nu hebben we dan het geval van de crash van de Boeing 737 van Turkish Airways op 25 februari j.l. Het onderzoek wordt geleid door de Onderzoeksraad voor Veilig- heid, maar het Openbaar Ministerie wenst de gegevens van de zwarte doos in han- den te krijgen "voor nader onderzoek". "Voor nader onderzoek" … dat wil zeggen, indien maar enigszins mogelijk moet er een schuldige worden aangewezen en ver- volgd.
Heren van het Openbaar Ministerie, heeft u wel eens gehoord van "domme pech"? Nee, kennelijk niet. Er móét een schuldige worden aangewezen. Er is daar zo langzamerhand sprake van een Angelsaksische ‘sue and punish’ cultuur. En heren, denkt u dat piloten openheid betrachten als ze dan de kans lopen als "dank" met een vervolging wegens meervoudige dood door schuld en een mogelijke langdurige gevangenis straf te worden geconfronteerd? Nee, die kijken dan wel uit, en houden hun mond dicht.
En ben ik zwartgallig? Nee, kijk maar naar de klokkenluider Ad Bos, die de bouw- fraude aankaartte. Als "dank" werd hij zelf door het Openbaar Ministerie vervolgd. De impliciete boodschap is duidelijk: Als je corruptie op het spoor komt, dien je je kop te houden. Doe je dat niet, dan impliceert het dat je zelf deel uit maakte van deze corruptie, en wordt je "dus" vervolgd.
Als er iets is dat schadelijk is als het om de veiligheid i.h.a. (in de luchtvaart, maar bijvoorbeeld ook in de procesindustrie) gaat, maar ook als het bestrijden van cor- ruptie betreft, dan is dat een overijverig Openbaar Ministerie. Dat zorgt namelijk voor het frustreren van openheid.
Tot slot, heren van het Openbaar Ministerie: Bent u zelf zo feilloos? De Schiedam- se parkmoord, de Puttense moordzaak, de paskamermoord, en binnenkort onge- twijfeld ook de zaak Lucie de B. … Zal ik nog even door gaan? Maar goed, van de eerste Officier van Justitie, die na zo’n geval zegt "excuus, ik zat totaal mis", moet ik nog horen. Het is een analoog soort arrogantie die men – bijvoorbeeld – onder medisch specialisten aantreft.
Het zou goed zijn als de 2e kamer een wetsvoorstel maakt waarbij een scorings- belust Openbaar Ministerie duidelijk op afstand wordt gezet in zaken als de crash van 25 februari j.l. Immers, er was vrijwel zeker geen sprake van sabotage of anderszins crimineel of zeer ernstig verwijtbaar handelen.
Mazzel & broge, Evert
Naschrift 5/3/2009:
Ik lees in kranten dat "de piloten te laat hebben gereageerd", nadat de automa- tische piloot het gas van de 737 van Turkish Airlines dichtgooide omdat deze, op grond van een foutieve hoogtemeting, er van uit ging dat het toestel al vlak bo- ven de landingsbaan hing.
Ik vind dat wat erg kort door de bocht. Daarmee willen ze stellen dat piloten, die door een hoogst ongewone actie (van de automatische piloot) worden verrast, er vrijwel momentaan op kunnen reageren. Dat is niet zo simpel. Het is heel lastig om "op het oog" je snelheid te schatten. Ze verkeerden in de vooronderstelling dat ze met een normale landing bezig waren. En als je, zoals in hun geval, al vrij laag zit heb je heel weinig marge.
Ook dient men zich te realiseren dat het ongeveer 6 seconden duurt om straal- moteren van "idle" naar vol vermogen te sturen. Daarna moet het toestel weer opnieuw naar een veilige snelheid versnellen. Dat is niet meer gelukt. Ze waren
te laat om het toestel dat in een "stall" was terechtgekomen daar nog uit te krij- gen voor het de grond raakte.
Dus heren journalisten: Even dimmen. En ook: Wacht nu even het eindresultaat van het onderzoek af.
28 February 2009 at 11:59
Evert helemaal met je eens.
In een fatsoenlijke samenleving is een ieder onschuldig mits het tegendeel is bewezen.
In een fatsoenlijke samenleving heeft een ieder het recht om met rust gelaten te worden, als er niet een ernstig vermoeden van schuld aanwezig is.
Als het openbaar ministerie dat ernstig vermoeden van schuld kan waarmaken, dan is de Commissie voor de veiligheid ook verplicht de verlangde informatie te verstrekken en daar wringt dus duidelijk de schoen. Het OM kan dat ernstige vermoeden van schuld niet waar maken.
Fatsoenlijke juristen en overigens verbied gelukkig zelfs wetgeving dit soort operaties van zowel het opsporingorgaan de politie als van het OM, zouden dit gewoon niet moeten willen,omdat zo opereren de Democratische rechtsorde aantast. Dit zit op het randje van Stazi praktijken, het OM wil alles controleren.
Populair gezegd kan het ons allen overkomen, met zo’n insteek van het OM, dat we opeens al ons hebben en houden aan het OM moeten uitleveren om zo door dat OM te laten vaststellen dat we geen strafbare feiten hebben gepleegd.
Het OM lijkt zich in de richting te willen bewegen die Orwell beschreef in zijn 1984.
Helaas zijn er meer aanwijzingen dat ook onze wetgevers, ten minste een deel daarvan, soms ook wel oren lijkt te hebben aan dit controleren vooraf en continu, om zo preventief strafbare feiten te voorkomen.
Nog even en we krijgen hier nog een echte verklikker maatschappij.
Roelf
28 February 2009 at 17:05
Nog zo’n voorbeeld van het afglijden van de overheid, in deze zelfs een onderdeel van de wetgevende macht de minister van Binnenlandse Zaken.
Haar thema lijkt te zijn.
U wordt verdacht van illegale activiteiten, u dient te bewijzen dat die verdenking ongegrond is of u moet een convenant ondertekenen waarin u verklaart dat u zich niet schuldig zult maken aan en in het verleden ook niet schuldig gemaakt hebt aan, strafbare feiten.
Fijne rechtstaat is dit aan het worden.
Roelf.
Onderstaande van “Faunabescherming geplukt:
http://www.faunabescherming.nl/fb_database_pages/20090227_terhorst.html
Reactie op harde aanpak dierenactivisten
27 februari 2009
Minister Ter Horst (Binnenlandse Zaken, PvdA) wil een harde aanpak van gewelddadige dierenactivisten. Ze stelt voor om alle dierenbeschermers – zij noemt ze ‘dierenactivisten’ – een contract voor te leggen waarin deze afstand nemen van geweld en wetsovertreding. Samen met 22 andere organisaties, waaronder Stichting Aap, Bont voor Dieren, De Dierenbescherming, Milieudefensie heeft De Faunabescherming de minister per brief duidelijk gemaakt hoe wij denken over dit voorstel. Hieronder volgt de tekst van deze brief.
Geachte mevrouw Ter Horst,
Uw oproep tot het ondertekenen van een manifest door dierenwelzijnsorganisaties dat zij geweld afzweren nodigt uit tot een reactie.
De Coalitie DierenwelzijnsOrganisaties Nederland (CDON) vertegenwoordigt drieëntwintig vooraanstaande organisaties in Nederland. Uiteraard zijn al deze organisaties tegen het gebruik van geweld. Dat zijn zij altijd geweest en dat zullen ze ook blijven; of zij daartoe een contract ondertekenen of niet.
Uw voorstel impliceert dat op dit moment onze organisaties het gebruik van geweld goedkeuren of dat zij zelfs als verdacht aangemerkt moeten worden zolang zij geen contract getekend hebben. Dit is een verontrustende ontwikkeling in de omgang van de overheid met maatschappelijke groeperingen die de bestaande basis van overleg en samenwerking ondermijnt.
Uw voorstel tot het ondertekenen van een ‘geen geweld’ verklaring zal op zichzelf niets bijdragen aan de oplossing van het probleem dat niet gezocht moet worden in het functioneren van de reguliere organisaties. Eerder ligt deze in de kloof tussen de samenleving die een betere borging van dierenwelzijn wenst en het streven van de overheid naar deregulering.
Als dierenbeschermingsorganisaties dringen wij er op aan dat u met de u ter beschikking staande middelen geweld tegen mensen en dieren zoveel mogelijk probeert te voorkomen en een onvermogen daartoe niet afwentelt op de legitieme, integere dierenwelzijnsorganisaties.
Graag vernemen wij op korte termijn of u uw voorstel intrekt, dan wel ons voor een gesprek uitnodigt
28 February 2009 at 23:42
Uiteraard helemaal met je eens, Evert. Maar wat dacht je van de toonzetting van EenVandaag. “Van Vollenhoven eist hoofdrol in crash-drama”. Dat is toch niet te geloven!
Het verhaal dat hij had was volkomen helder en dat van het openbaar ministerie uiterst zwak. Wie eist er nu een hoofdrol?
Maak je borst maar nat. Als straks de Telegraaf op slinkse wijze omroep wordt en de VPRO in status zakt (Wij kregen al een hulp-verzoek, maar we weten niet wie we nu nog lid zouden kunnen maken in onze omgeveing)
1 March 2009 at 15:22
Jan,
Ja het lijkt een beetje raar en suggestief:
“”Van Vollenhoven eist hoofdrol in crash-drama”. ”
Maar hoe had het dan verwoord moeten worden?
Eist vervangen door claimt?
Volgens mij is er geen equivalent.
Want verzoeken is ook niet de juiste term.
Van Vollenhove’s club heeft gewoon het eerste recht. Overigens volgens mij heeft Justitie zelfs helemaal geen recht in deze, zie Evert ‘s en mijn betoog boven.
En dus doet Van Vollenhove wat hoe “moet” doen, het recht van zijn club opeisen en zo verdedigen, tegen de onrechtmatige bemoeienis van het OM.
Dus Van Vollenhove eist de hoofdrol, want die rechtens toekomende hoofdrol wordt, wellicht dus buiten rechte, bedreigd.
Ik vind de tekst dus niet raar en overeenkomen met de werkelijkheid. Dat het wat cru overkomt kan ik me voorstellen, maar iets anders kan ik niet bedenken.
Roelf
2 March 2009 at 08:55
Wat dacht je van “Openbaar Ministerie tracht Van Vollenhoven in de wielen te rijden”? Want dat komt volgens mij meer overeen met de feiten. Een hoofdrol eisen, impliceert dat je die niet hebt en dat je ten onrechte de aandacht naar je toe wilt trekken.
2 March 2009 at 14:40
Jan, over de duiding zijn we het niet eens.
Iets eisen gaat niet over iets wat je niet hebt, maar over je recht.
Dat in het vakbondsactie jargon ook wel eens een eis gesteld wordt terwijl je het recht nog niet verkregen hebt, maakt het wat onduidelijk. Maar in principe is ook het eisen van de vakbeweging gestoeld op het ingewilligd krijgen van een recht, alleen de werkgevers bestrijden dat recht dan weer. Maar zo is dat te duiden ten aanzien van de arbeiders rechten.
Kortom Van Vollenhove eist dat Justitie van het recht van zijn commissie afblijft.
Tot nu toe rijdt justitie Van Vollenhove’s commissie helemaal niet in de wielen, maar wel “eist” het OM iets wat haar recht niet is, maar Van Volenhove’s recht.
Kortom in vind de gebruikte formulering helemaal niet onjuist, eerder volkomen juist.
Jouw voorstel:
“Openbaar Ministerie tracht Van Vollenhoven in de wielen te rijden”? ”
Is in mijn ogen dan ook absoluut onjuist in het weergeven van de huidige situatie.
Justitie veroorzaakt wel onrust die absoluut ongewenst is.
Maar goed je kunt ook zeggen een semantische kwestie, ik heb, dat zal duidelijk zijn, helemaal geen probleem met de term “eisen” in deze.
Roelf
4 March 2009 at 08:26
Een semantische kwestie. Helemaal mee eens, maar daar mag ik dan ook graag een boom over opzetten. Of dit de juiste plek is … okay…
Ik snap je punt, maar over de gevoelswaarde van het werkwoord “eisen” zijn we het dus niet eens. Mijn vermoeden is dat er bij de doorsnee bord-op-schoot-éénvandaag-kijker bij zo’n aanhef het gevoel ontstaat dat die Van Vollenhoven de ellende van de ramp aangrijpt om zichzelf op ongepaste wijze in de schjnwerpers te zetten. Het gevoel bekroop mij althans even (en ik-ben-toch-niet-gek?
totdat ik hoorde wat er aan de hand was.
maar ik wil er nu wel over ophouden, hoor