Ik vond vandaag een verhelderend stukje over bio-diesel uit algjes.  Daarin werd een schatting gemaakt over hoeveel fosfaat bemesting nodig is om ze een hoe- veelheid dieselbrandstof op te laten leveren die er werkelijk toe zou doen.

Om 200 miljoen ton diesel te maken (per jaar nodig voor West Europa) heb je ruim 10 miljoen ton fosfaat nodig.  Die kan je / moet je recyclen, omdat je anders in de problemen komt.  Je hebt er ruim 15000 km² (in zee, algen bassins) voor nodig.

Als je dit naar wereldschaal zou opschalen dan praat je over bijna 3 miljard ton olie, 230000 km² en ruim 200 miljoen ton fosfaat.

Hoe groot is de huidige wereld productie fosfaat? Ongeveer 140 miljoen ton.  Hoe groot is de geschatte wereld voorraad?  Ongeveer 8000 miljoen ton.  Tsja, u ziet hem al komen.  We praten niet alleen over een aanstaande piek in de (conven- tionele) olie productie, maar ook over een piek in de fosfaat productie.

Bovendien: De fosfaat is ook nodig voor onze voedselproductie.  We kunnen niet zonder. Zonder fosfaat geen plantengroei. Immers: Fosfor zit in elk DNA molecuul.

Hier zit inderdaad – waar het stukje ook op wijst – een achillushiel bij de productie van bio-brandstof.  Je zult alle fosfaat moeten recyclen, moeten voorkomen dat het in de zee weglekt, in geval van algenteelt.

• Could Peak Phosphate be Algal Diesel’s Achilles’ Heel?

Mazzel & broge, Evert