Ik schreef er een dik ½ jaar geleden al eens een stukje over:  De heksenjacht – en regelmatig ook de kul – waarin de dopingcontroles in de sport zijn ontaard.

Nu hebben we dus het geval Yuri van Gelder.  Bij hem is bij een controle cocaïne gevonden.  Nu wil ik hier niet pleiten voor het recreatief gebruik van cocaïne – de handel er in veroorzaakt in landen in Latijns Amerika indirect veel ellende.

Maar: Ga je er beter van turnen?  Nee.  En daar gaat het mij om.  Op de dopinglijst staan stoffen die er helemaal niet op thuis horen, als je het over oneerlijke compe- titie in de sport hebt.  Ook moet je geen éénvormige, voor alle sporters tellende, dopinglijst willen hanteren.  Het leidt in mijn ogen tot mogelijk kolderieke toestan- den.

Als een schaker anabole steroïden zou gebruiken zet hij de stukken misschien wat krachtdadiger – Ka-Pow! Ka-Pow! Ik zie het al voor me … – op het bord neer.  Als hij bèta blokkers gaat gebruiken trillen z’n handen misschien wat minder als hij in tijdnood de zetten over het bord heen moet smijten.  Als deze middelen bij een controle worden gevonden volgt een schorsing, maar hij gaat er volstrekt niet beter van spelen.

Zo is de dopinglijst voor een deel flauwe kul.  Het hele dopingscontrole gedoe is in mijn ogen allang in een soort van heksenjacht veranderd.  Een heksenjacht waar nu Yuri van Gelder dus het slachtoffer wordt, want reken er maar op dat turnlanden als China, Japan en Rusland er binnen de F.I.G. van alles aan zullen doen om hem de olympische spelen van 2012 door de neus te boren.

Tot slot, ik zei het al eens eerder:  Topsport ìs niet eerlijk.

Mazzel & broge, Evert