Hoi, opa!
Vandaag probeerde ik m’n nieuw aangeschafte fiets uit in een ritje richting Schoorl, een rondje van zo’n 120 km. Dat was met het huidige weer zo’n 4½ uur genoeglijk fietsen. Ik draai tegenwoordig een gemiddeld tempo van 27 à 28 km/h; dat vind ik hard zat.
De fiets heb ik gekocht omdat tijdens een korte fietsvakantie in Frankrijk verleden jaar bleek dat ik echt over m’n top heen ben. Op 40 jarige leeftijd reed ik, zonder uit het zadel te komen, op 42 x 24 de Côte de la Redoute (Tilff–Bastenaken–Tilff) op. In die tijd kon ik – denk ik – op een dergelijk verzet ook nog een 1e categorie Alpen Col als de Galibier op fietsen.
Dat zit er nu niet meer in. In augustus ga ik weer een weekje met de fietsbus rich- ting Bourg d’Oisant. Ik ben van plan ‘La Marmotte’ (Glandon, Galibier, l’Alpe d’Huez) te gaan fietsen, maar dan wel op verzetten als 30 x 23. Op m’n nieuwe fiets staat 50–39–30 voor, en 14–15–16–17–18–19–21–23–25–27 achter. Daar kom je de meest verschrikkelijke col mee op.
Onderweg kwamen mij van allerlei tour clubjes tegemoet fietsen, en werd een en- kele keer door iemand voorbij gereden die in de 30 ging.
Bij één van die passages werd mij "Hoi, opa!" toegevoegd. De mensen die dat rie- pen waren hooguit zo’n 10 à 15 jonger dan ikzelf (55). Opmerkelijk. De eerste keer dat ik zo’n aanduiding kreeg toebedeeld was tijdens m’n Cho-Oyu expeditie
in 1998. Toen noemden de sherpa’s mij "the old man".
Mazzel & broge, Evert
• 42 x 26
• 42 x 26 en de Tour (alleen het bovenste stukje)
• Cho-Oyu, een kruk schakelt een tandje terug (1998)
