Job Cohen & Emile Roemer
Met het terugtreden van Wouter Bos als PvdA partijleider lijkt er een verschuiving van accenten op te treden. In de 90-er jaren, en ook nog onder Wouter Bos was de PvdA in mijn ogen een gematigd neo-liberale partij met wat sociale accenten, waarin bovendien nog een aantal "klassieke" sociaal-democraten acteerden. Denk aan mensen als Jan Pronk.
Er liepen echter ook wat meer geharnaste neo-liberalen in rond. Ik denk dan aan mevrouw Netelenbos, met wiens uitspraken en interviews over de jaren heen een minutenlange clip zou kunnen worden samengesteld die als volgt gaat:
Marktwerking *** click *** Marktwerking *** click *** Marktwerking *** click *** Marktwerking *** click *** Marktwerking *** click *** Marktwerking *** click ** … etc.
Bij Job Cohen lijken deze accenten wat anders te liggen. Hij wil "een zo progressief mogelijke regering", en sluit daarbij de partijen links van de PvdA nadrukkelijk niet uit. Ook laat hij de deur naar het CDA open, hetgeen realistisch is als je ooit een meerderheidsregering wilt samenstellen.
Dat is de nieuwe SP voorman Emile Roemer uiteraard niet ontgaan. Hij heeft met- een een voorstel gedaan om maar eens samen met Job Cohen en Femke Halsema "een kop koffie te gaan drinken". Bij Wouter Bos was dat heel wat minder kansrijk geweest, om nog maar te zwijgen over de heer Kok die ooit in termen van "idiologi- sche veren afschudden" sprak en in mijn ogen in volledig neo-liberaal vaarwater is terecht gekomen.
Ik ben benieuwd hoe dit zich verder gaat ontwikkelen.
Mazzel & broge, Evert
PS: Onder de kop ‘De heer Wilders lult maar wat’ heb ik onderaan m’n weblogs van 26/2, 1/3 en 10/3 j.l. nog een (in alle gevallen identiek) commentaar toege- voegd op zijn reactie n.a.v. uitspraken van VNO-NCW voorlieden.
Naschrift 24/3/2010:
Nu we het toch over de politiek in Nederland hebben … hier nog twee linkjes naar het verkiezingsprogramma van de SP en de financiële bijlage ervan:
13 March 2010 at 20:16
De kans is klein dat er een echte (brede) linkse coalitie komt. Zowel de PvdA als het CDA sturen op een machtsstrijd aan: wie wordt premier? Dat kunnen zij volhouden ook zolang zij de onderwerpen van het publieke debat blijven bepalen, lees: vooral over de economie, het onderwijs en de zorg kunnen praten. Dan trekt Wilders aan het kortste eind. De electorale opmars van D66 en GroenLinks zal stagneren dankzij stemmers die richting de PvdA bewegen. Aangezien de SP en GroenLinks beiden een stabiele basis hebben die ruwweg overeenkomt met 10-15 zetels, D66 zit rond 15 zetels, en de rest is grotendeels conformistisch, valt er geen linkse coalitie te realiseren.
Het meest realistisch is momenteel een vrij breed doch links hellend kabinet van PvdA en CDA, die realistisch gezien elk 30 zetels of meer zullen halen, tezamen met D66. Het is in wezen wat de uitkomst van de coalitieonderhandelingen had moeten zijn na de verkiezingen van 2003. Het scheelt ontzettend dat het geen Bos en Balkenende meer zal zijn, maar Cohen en Balkenende. De enige vraagt die overblijft: wie wordt er premier? De oppositie is dan behoorlijk gediversifieerd: de PvdD, VVD, GroenLinks, de SP en… de PVV van Wilders, die vermoedelijk blijft steken op 20-25 zetels. Zij verliezen nog wel 2 of 3 zetels ten koste van de VVD en mevrouw Verdonk, die zich nog actief moet gaan profileren.
Hoe dan ook: het politiek speelveld wordt de komende maanden waarschijnlijk in snel tempo overzichtelijker.