Nationaliseren die handel
7 september j.l. schreef ik er al over onder de titel Uit de brand op onze kosten. Inmiddels hobbelt de kredietcrisis verder en is de verzekeraar AIG door de federale overheid van de VS met $85 miljard voorlopig uit de brand geholpen. Men was bang dat de berg derivaten bij dit bedrijf (in dit geval credit default swaps, een vorm van credietverzekering), een berg "financial weapons of mass destruction", anders zou "afgaan".
Ik liep vandaag tegen een verhaal uit Financial Times aan waarin doodleuk wordt gezegd dat er waarschijnlijk $1000 tot $2000 miljard nodig is om er voor te zorgen dat – zoals ik het zie – "het Casino kan blijven draaien".
Merrill Lynch, een grote investeringsbank "in deep shit", is door de Bank of America overgenomen. Zo worden er molochs gecreëerd waarvoor met recht geldt dat ze te groot zijn om toe te staan dat ze failliet gaan.
Wat er nodig is, is een herstel van wetten als de Glass Steagall act waarin het aan investeringsbanken was verboden in "gewone bankzaken" (leningen, spaargeld, hypotheken) te gaan en gewone banken niet voor investeringsbank mochten spe- len. De investeringsbanken die thans in het bezit zijn van gewone banken zouden verplicht weer moeten worden afgespiltst.
Daarnaast ben ik er voor dat alle investeringsbanken (en ook verzekeraars), deze z.g. "Masters of the Universe" door de overheid – voor een prikje, pak ze maar terug! – worden overgenomen zodra ze in de problemen komen. Maar dan moet er m.i. ook worden doorgepakt:
Nationaliseren die handel, en nooit meer uit handen geven.
Dat lijkt op dit moment nog een brug te ver, al zie ik ook signalen in een dergelij- ke richting. Zo vergeleek Joseph Stiglitz, nobelprijs winnaar (2001, economie), in The Huffington Post de huidige val van Wall Street met de val van de Berlijnse muur als het om "het fundamentele geloof in de vrije markt" gaat.
Het gezag van de VS wordt in elk geval pijlsnel uitgehold. Aan het einde van de 90-er jaren werden landen in oost Azië door een kongsi van IMF en de VS gedwon- gen tot privatisering, het failliet laten gaan van grote bedrijven en het verder open gooien van hun markten toen aldaar een crisis toesloeg. Nu zijn de VS bezig met datgene wat ze die zelfde oost Aziatische landen toen verbood: Met overheidshulp bedrijven overeind houden …
Dat is de mensen / regeringen aldaar niet ontgaan. De "Masters of the Universe" gaan languit op hun plaat.
Mazzel & broge, Evert
Naschrift 19/9/2008:
Ik las over "euforie op de beurs". Ik denk dan: Een bende manisch depressieve lieden. Ik heb het gedrag van het beursvolkje in de afgelopen week nog voor de geest. Maar waarom deze euforie?
Welnu: De Amerikaanse regering en de Fereral Reserve gaan bijspringen in wat zij "a sweeping plan" noemen. Ze gaan de berg bedenkelijke hypotheken opkopen. Hoe het wordt gefinancierd laat zich raden. Men gaat "geld scheppen", hetgeen in feite neerkomt op het laten draaien van de geldpers. Ik ben benieuwd wat er uit- eindelijk met de koers van de staatsobligaties van de VS gaat gebeuren …
19 September 2008 at 16:28
Kan ik mee eens zijn.
Ooit “moest”mijn loon in het vervolg op een bankrekening gestort worden.
Uit principe werd dat de PostGiro, nu Postbank. Want dat was een onderdeel van de PTT en daarmee een volledig staatsbedrijf. De baten kwamen dus het Nederlandsevolk, mij dus ook, ten goede. Maar in de jaren 90 vond een meerderheid, kabinetten Lubbers met de VVD dat het afgelopen moest zijn met renderende staatsbedrijven dat de private sector er van moest proviteren en dus werd er een fusie geforceerd, jawel geforceerd want het ging op bedrijfniveau zeker niet zonder slag of stoot, met de voormalige Nederlandse Middenstands Bank toen ING genoemd.
In den beginnen kreeg ik rente op mijn ingelegde loon op de lopende rekening. Later werd dat afgeschaft en nog later moest ik zelfs gaan betalen om de bank de “gunst”van het storten van mij salaris te gunnen.
Kortom nu hebben we kennelijk alleen nog maar rovers die beweren dat het hebben van een rekening courant voor de bak eigenlijk niet uit kan. Hoe was dat dan in de jaren 60? Toen was er nauwelijks geautomatiseerd, hoewel de PostGiro ook nog eens de meest geautomatiseerde bank was in die tijd, dus waren er vanuit die automatisering ook geen efficiency baten. Toch waren “alle” banken in staat om zelfs rente uit te keren op de rekening courant van een gewone arbeider.
En nu is het helemaal uit. De Postbank verdwijnt nu helemaal en gaat nu, op zich ook minder versluierend van wat er in werkelijkheid al zeker haast twee decennia aan de hand is, gewoon ook ING heten.
Maar ik voel me bedrogen en met mij vast nog wel enige principiële mensen die de PostGiro hadden gekozen om het algemeen belang te stimuleren.
Maar ja ook de vakbeweging kan er wat van vroeger hadden we de “Centrale Arbeiders Verzekeringsbank” kortweg “De Centrale”. Nou helemaal weg, opgegaan in wat nu Reaal heet geen eigendom meer van de arbeiders, gewoon ernstig commercieel.
Zeker twee generaties arbeiders hebben de basis en de principes waarop hun belangen geschoeid zouden moeten zijn, totaal uit het oog verloren.
En ik vrees dan ook dat de terechte kreet Nationaliseren in het luchtledige zal verkeren en zoals bekend plaatst geluid zich dan niet voort.
Roelf