Vandaag stonden de redactie van De Telegraaf en de AIVD tegenover elkaar in de rechtszaal.  Waar ging het om?  De Telegraaf had "staatsgeheimen" gepubliceerd.  Wat behelste deze onder andere?  Welnu: Het feit dat de AIVD CIA rapporten, dat Irak over massavernietigingswapens zou beschikken, zo ongeveer voor zoete koek had aangenomen.

Deze CIA rapporten, die mogelijk deels op "bekentenissen", die er in het fog and darkness kamp Guantánamo alsmede op andere black sites waren "uitgewaterboard", waren gebaseerd, waren in feite niet veel anders dan neo-conservatieve propagan- da geschriften die aan de toenmalige regering van de VS een "casus belli" voor de oorlog tegen Irak moesten verschaffen.

De AIVD en ook de heer Balkenende – denk aan de "for your eyes only" documenten van de Engelse geheime dienst – zijn gewoon oren zo groot als die van een Afrikaan- se Olifant aangenaaid.  Inderdaad, zo’n beestje heet Dombo.  En dat, reeds lang een publiek geheim voor hij/zij die het weten wilde, was dus een "staatsgeheim".

Het gebeurt niet zo vaak dat ik het met De Telegraaf eens ben, maar in dit geval ben ik dat wel.  Blunders van geheime diensten moeten gewoon in dit soort geval- len openbaar zijn.  Dan leren ze er hopelijk van.  Ook "bevriende" geheime diens- ten maken zich kennelijk schuldig aan politiek gekleurde desinformatiecampag- nes.  Een gezonde scepsis lijkt mij in deze dan ook een goede grondhouding.

Het gaat bij het bestrijden van geweldadig extremisme niet om propaganda maar om feiten.

Mazzel & broge, Evert