Vanavond was het rapport van de commissie Davids in het nieuws.  Ik maak me er niet erg druk over, omdat het beeld dat ik van de buitenlandse politiek van Neder- land heb er door wordt bevestigd.  Nederland is op dit terrein een verlengstuk van de VS en daarmee in feite irrelevant.

Ik las echter een ander verhaal in "The Oil Drum" waarin de mogelijkheid wordt ge- opperd dat Irak in staat zou kunnen zijn de olieproductie aldaar tot een nivo verge- lijkbaar met dat van Saoedie Arabië op te voeren (tot 12 miljoen vaten per dag).  Het is inderdaad maar de vraag of dat lukt, maar mocht dat waar zijn dan zou de
uiteindelijke piek in de olieproductie tot wel zo’n 10 jaar in de toekomst kunnen opschuiven.

Dit scenario is een geloofwaardige mogelijkheid.  Waarom zouden de VS anders hun grootste ambassade ter wereld in Baghdad (bouwkosten $600 miljoen, 1000 eigen staf, 3000 andere medewerkers) bouwen?  De vraag stellen is hem beant- woorden … where the Prize ultimately lies.

Het zou ertoe kunnen leiden dat noodzakelijk beleid op energie terrein wordt uitge- steld.  Immers: "Het grote goedkope oliefeest" kan nog éven verder gaan.  Daarna keert echter, als men tegen die tijd te weinig heeft gedaan aan het ombouwen van de energie infrastructuur naar duurzame bronnen, de wal alsnog het schip en dan des te duchtiger. 
Een analogie met de kredietcrisis dringt zich op:  Hoe later het gebeurt, hoe groter de klap.

• Iraq Could Delay Peak Oil a Decade

Mazzel & broge, Evert