Bush en Blair
Ik dacht aan het optreden van dit illustere duo in de afgelopen jaren terug bij het lezen van een stuk in The Guardian waarin stond te lezen dat Blair so-wie-so tot het deelnemen (samen met de VS) aan een aanval tegen Irak had besloten. 
Massavernietigingswapens of niet … hij had wel een andere reden verzonnen.  Hij stelde dat Irak chemische wapens tegen de eigen bevolking had gebruikt.  Ik wil er dan wel fijntjes op wijzen dat de VS en het Verenigd Koninkrijk het Saddam Hussein bewind toen steunden "omdat het zo lekker tegen de Iraanse Ayatollah’s knokte".

OK, Saddam Hussein was een schurk.  Maar wat dacht u van het volgende illustere gezeldschap: Than Shwe (Birma), Robert Mugabe (Zimbabwe), Kim Jung Il (Noord Korea), Islam Karimov (Uzbekistan), … om er eens een paar te noemen.

Waarom daar niet op af?  Dat is tamelijk simpel: Olie   Er zit onder Irak minstens 10 maal meer olie dan onder de genoemde landen bij elkaar.  Verder: Dat de toe- komst van de christelijke minderheid in Irak er zeer donker uit ziet, dat Irak na en- kele jaren van extreem sectarisch geweld thans een volstrekt etnisch gesegregeerd land is, en dat de vrouwenrechten vrijwel volledig door het putje zijn gespoeld … tsja, daar moeten we even niet over zeuren.  Het ging tenslotte om de olie.  Herin- nert u zich nog de uitpraak van Cheney? … "where the prize ultimately lies" … (een toespraak van Cheney uit 1999)

• Tony Blair admits: I would have invaded Iraq anyway
• Waar ging het ook weer om? Om olie dus.
• History: The USA under the Bush Administration

Obama
President Obama heeft de Nobelprijs voor de vrede gekregen.  Ik vind dat een beetje een gotspe, al was het niet zo erg als indertijd bij Henry Kissinger en Le Duc Tho.  Le Duc Tho weigerde de prijs.  Ik denk om deze reden – het was een gotspe.

Waarom?  Hoe moet ik het duiden dat een president deze prijs krijgt terwijl zijn re- gering weigert zich bij een verdrag voor het uitbannen van landmijnen aan te slui- ten?  Het ‘nut’ van landmijnen is (voor het Amerikaanse leger) uiterst twijfelachtig, zo niet imaginair.  Ze zijn vooral geschikt om – bijvoorbeeld – spelende kinderen levenslang invalide te maken.

Hij moet trouwens oppassen dat de geschiedenis van 1994 zich niet herhaalt; toen grepen, t.g.v. de teleurstelling bij het progressieve deel van de VS, de republikei- nen bij tussentijdse verkiezingen de macht in het huis van afgevaardigden.

• We have a nobel peace president who won’t ban landmines
• Obama’s niet nagekomen beloftes
• Osama’s LBJ moment?

Mazzel & broge, Evert