Ik vond vandaag een stuk op de site van Foreign Policy in Focus waarin de zeer scheve verhoudingen in de huidige sociaal economische politiek treffend worden geïllustreerd.  In dit stuk (en de links er in) wordt beschreven dat de bedragen die nu voor de kredietcrisis op internationale schaal worden vrijgemaakt die voor hulp programma’s voor arme landen zeer vergaand overtreffen.

De verhouding is 1:45.  4100 miljard dollar voor de kredietcrisis (o.a. om banken en verzekeringsmaatschappijen te ondersteunen) versus ongeveer 90 miljard voor allerlei hulpprogramma’s m.b.t. armoede bestrijding.  Ik ken een uitdrukking die luidt: If you fail, fail big.  Dan kom je er dus altijd mee weg.

Ik krijg er een zeer vieze smaak van in de mond.  Leest u de onderstaande stuk- ken maar eens.

• Bailouts Dwarf Spending on Climate and Poverty Crises (FPIF site)
• Lijst rapporten van het Institute for Policy Studies
• Rapport: Skewed Priorities: How the Bailouts Dwarf Other Global Crisis Spending

Tot slot zet ik nog even een zeer treffende prent van Kevin Kallaugher uit het 30 oktober nummer van The Economist neer.  Soms zegt een plaatje meer dan 1000 woorden …

Mazzel & broge, Evert