Voortbordurend op een gastles
Verleden jaar gaf ik op een Gymnasium in Den Haag een gastles over duurzame energie. Dat gaat dit jaar opnieuw gebeuren. Ik heb hem nu ook wat uitgebreid tot een versie voor de bovenbouw van VWO of HAVO, en uiteraard ook voor andere belangstellenden. Mensen die er in geïnteresseerd zijn kunnen hem ook hier van- af halen.
• Energie gastles
Ik heb er, naast de vele geijkte bronnen als IEA, EIA, BP energy statistics, etc., ook materiaal uit "sustainable energy – without the hot air" voor gebruikt.
Mazzel & broge, Evert
8 January 2010 at 13:43
Evert,
Ik ben benieuwd wat je van dit artikel vindt: http://www.stanford.edu/group/efmh/jacobson/sad1109Jaco5p.indd.pdf
“Wind, water and solar technologies can provide 100 percent of the world’s energy, eliminating all fossil fuels in 2030.”
Klinkt bijna te mooi om waar te zijn (en dan is dat meestal ook zo, zegt de cynicus in mij). Ze gaan wellicht uit van wat rooskleurige aannames, maar in het licht van jouw energie praatje ben ik wel benieuwd hoe jij deze studie inschat.
8 January 2010 at 18:56
Bart,
Ja, ik ken dit verhaal. Het is inderdaad in mijn ogen behoorlijk (over)optimistisch. Zo claimt het artikel dat je 1.5 miljoen km² nodig hebt voor die 3.8 miljoen 5 MW windmolens. Ik denk dat het minimaal het dubbele zal blijken te zijn.
Verder schermen de auteurs met het feit dat er per jaar 73 miljoen auto’s worden geproduceerd, en zeggen dan dat het produceren van 3.8 miljoen windmolens dan toch geen punt mag zijn. Die vergelijking gaat in mijn ogen mank. Een wiek van een 5 MW windmolen is even lang als de spanwijdte van een Boeing 747. Je moet dus praten over het gedurende 20 jaar produceren van zo’n kleine 600000 wieken (ik ga even uit van molens met 3 wieken), of zeg maar 600000 “747 vleugels” per jaar!
Ook de claim van 0.5 TW geothermisch (~3% van het huidige wereld energie verbruik) zie ik als onrealistisch. Je praat dan over iets in de orde van minstens een miljoen km² ondergrond teneinde dat omhoog te halen. En zo zijn er meer (over)optimistische aannamen.
Ook maken ze zich er bij de beschikbaarheid van de materialen m.i. wel erg gemakkelijk vanaf. Dat zou wel eens behoorlijk tegen kunnen vallen. Alleen over silicium hoeven we ons geen zorgen te maken.
Verder schatten zij de totale kosten op $100000 miljard, exclusief de transmissie infrastructuur. Dat zou kunnen. Stel dat je in totaal een factor 1.5 hoger komt.
Dan wordt het dus een investeringsnivo van ~$7500 miljard per jaar om de 2030 “milestone” te halen. Je praat dan toch gauw over zo’n 10% van het wereld bruto product.
En dan zie je het: Dream on sweetie! Immers, zo iets zet je niet zo maar even “overnight” in de wei. Dat is ook de hoofdboodschap van het opiniestukje in Nature van Gert-Jan Kramer en Martin Haigh, dat ik in de presentatie aanhaal.
Mazzel & broge, Evert
Kleine wijziging / correctie op 9/1/2010