Met enige regelmaat wordt er hier in reacties – die ik vrijwel nooit plaats – gezeurd over m’n vliegreizen naar Nepal.  Zo in de stijl van ‘verbeter de wereld en begin bij je zelf’. Weet u waar ‘verbeter de wereld en begin bij je zelf’ toe leidt? Tot helemaal niets als het om milieu vraagstukken gaat.  Het gaat namelijk tegelijk altijd voorbij aan de noodzaak tot generieke maatregelen in groter verband.  En dat is dan ook vrijwel altijd de bedoeling van de mensen die met ‘verbeter de wereld en begin bij je zelf’ schermen.

Ook de pers maakt zich vaak druk om volstrekt irrelevante bijverschijnselen.  Zo zag ik eens een item op TV waarin – voor etterlijke duizenden Euro’s – de moge- lijkheid werd geboden om een vliegritje in een MIG-29 te maken.  Een 747 piloot betaalde er (zeer dik) voor, omdat het hem wel eens leuk leek zo iets mee te
maken.  De journalist dacht wat "milieupuntjes" te scoren door er op te wijzen dat dit ritje wel wat CO2 produceerde.

Mijn gedachte: Eikel, daar gaat het helemaal niet om. Je leidt de aandacht af van waar het werkelijk om gaat. Ander voorbeeld: Als een enkele hobbyist een 8 of 12 cyclin- der Amerikaan koopt en daar s’zondags (bij mooi weer, anders wordt ie vies) af en toe plezier ritjes in maakt is dat eveneens irrelevant.

Waar gaat het wel om?  Om het gemiddelde gebruik van het wagenpark.  Als je dus – bijvoorbeeld – in Europees verband regels opstelt m.b.t. het gemiddelde brand- stof verbruik van auto’s die een fabrikant op de markt brengt dàn zet het zoden aan de dijk.

Nog een voorbeeld: Iemand wil op vakantie op het strand in de zon liggen, wat in een zwembad zwemmen en s’avonds de dag afsluiten met een lekker etentje en een borrel.  Een aardige vraag is: Moet je daarvoor de halve wereld over vliegen of doe je dat dichter bij huis?  Als vliegtickets ook impliciet de "milieukosten" in reke- ning brengen en duurder worden zullen wat meer mensen achter de oren krabben waarom ze eigenlijk naar een verre bestemming willen.  Ook dàt zet zoden aan de dijk.

In mijn geval zal ik nog steeds naar Nepal gaan, omdat het me om het klimmen en wandelen in de Himalaya te doen is.  Ik zal er in dat geval wat langer voor moe- ten sparen.  Maar stel ik wil een ‘zon, zwem en lekker eten’ vakantie.  Dan zult u mij daarvoor niet in een vliegtuig naar – bijvoorbeeld – Thailand zien stappen.  Dan is een autobus- of treinrit naar een wat meer zuidelijke Europese bestemming al ruim afdoende.  Ook als ik in de bergen wil fietsen zijn de Franse Alpen, per auto- bus, goed genoeg.

Dus beste mensen, heren journalisten: Maak je, als het over het milieu gaat, druk over het grotere verband en niet over verwaarloosbare randverschijnselen als – ik neem nu een aardig Amerikaans voorbeeld – Drag Racing.

Mazzel & broge, Evert